Botia striata

Omschrijving
Botia striata behoort tot de familie van modderkruipers. Deze soort is een scholenvis die de vooral de bodem van het aquarium bewoont en zo nu en dan de hogere waterlagen van het aquarium opzoekt. In de natuur wordt deze soort zo'n 10 cm groot, maar in het aquarium wordt deze soort meestal niet groter dan zo'n 8 cm. Een gunstige eigenschap van deze soort is dat zij naast de bekende voedersoorten voor bodemvissen ook slakken eten, waardoor er in een aquarium met deze soort niet zo snel een slakkenplaag zal ontstaan.

Huisvesting
Doordat deze soort minimaal in een schooltje van 5 vissen gehouden moet worden en een lengte van zo'n 8 cm kan bereiken zijn vooral een middelgroot tot groot aquarium geschikt voor het houden van deze soort. Deze soort kan erg schuw zijn, waardoor het belangrijk is om voor een groot aantal schuilplaatsen te zorgen. Naar mijn ervaring wordt vooral een (zeer) dichte beplanting door deze soort op prijs gesteld in hebben ze in mijn aquarium maar in beperkte mate gebruik gemaakt van kunstmatige schuilplaatsen, zoals PVC buizen. Deze soort houd er tevens van zo nu en dan in de bodem te woelen, waarbij ze bijna geheel met hun kop in het grind kunnen verdwijnen. Het gebruikte bodemmateriaal mag dan ook geen scherpe kanten bezitten en mag niet te grof zijn. In mijn aquarium voldoet fijn grind met een diameter van 1 tot 2 mm goed, maar veel grover grind kan ik niet aan raden voor deze soort. Wat betreft de watersamenstelling is deze soort niet al te veel eisend. De ideale watertemperatuur voor deze soort is zo'n 24 tot 26 °C.

Mijn ervaringen
Ik heb deze soort op dit moment (16-12-06) zo'n 3,5 jaar in mijn aquarium. De eerste kennismaking met deze soort was verre van liefde op het eerste gezicht. Na de aankoop van deze soort heb de vissen eerst ondergebracht in een quarantaine aquarium van zo'n 50 liter dat al een redelijk lange tijd opgestart was en waarin redelijk wat planten stonden. De vissen van deze soort reageerden echter erg gestrest op dit nieuwe onderkomen en hadden vooral de neiging zich terug te trekken in een klein kiertje tussen de achterwand en het filter. De eerste dag was het al gelijk mis aangezien er na een paar uur al een vis door in klein gaat (voor snoeren) uit het aquarium gesprongen was en ik deze vis te laat vond. Hierop heb ik deze gaten in de lichtkap verder verkleind, maar zelfs toen nog kreeg er wederom een vis het voor elkaar door het gat te springen, maar deze keer was ik gelukkig in de buurt, zodat ik de vis uit het aquarium hoorde vallen en hem direct weer terug kon stoppen. Nadat ik de gaten in de lichtkap daarna geheel afgesloten heb, heb ik gelukkig geen problemen meer gehad met vissen die uit het aquarium sprongen. Over het algemeen is dit ook zeker geen soort die boven het water uitspringt, maar ik vermoed dat dit in mijn geval vooral kwam doordat het filter die de vissen als schuilplaats opzochten onder een gat in de kap stond en er bij dit filter eigenlijk tekort plek was voor alle vissen om te schuilen. 

Ook heb ik in het begin bij deze soort gezien dat ze de uitlaat opening van het filter in wilde zwemmen. Gelukkig had ik deze opening echter al met gaas afgedekt vanwege eerdere problemen met algeneters die hierin zwommen, zodat er in mijn geval geen 'filter slachtoffers' zijn gevallen bij deze soorten. Naar mijn idee komt het wel vaker voor dat deze soort in filters wil zwemmen, aangezien ik ook in de aquariumwinkel bij deze soort gaas voor de filteruitlaat heb gezien, terwijl dit in de overige bakken in de winkel zeker niet het geval was. In het quarantaine aquarium bleef deze vis echter extreem schuw en enkel tijdens het voeren kwamen ze een beetje te voorschijn. Eén beweging van mijzelf in de kamer was echter al genoeg om de vissen ook tijdens het eten terug te jagen in hun schuilplaats. Ik heb in dit aquarium nog wel geprobeerd om de vissen meer op hun gemak te stellen door het plaatsen van kunstmatige schuilplaatsen in de vorm van PVC buizen naast de planten, maar hier maakte ze echter nauwelijks gebruik van. Vooral het feit dat de vissen in dit aquarium nauwelijks in staat waren zich geheel uit het zicht terug te trekken leek een hoop stress te veroorzaken.

Toen deze soort na twee weken overgeplaatst werd naar het hoofdaquarium bleven de vissen de eerste dagen veel in een grote groep voor de voorruit zwemmen, waarna ze na een paar dagen weer terug vielen in hun oude gedrag van het opzoeken van een schuilplaats. Echter doordat het in dit aquarium veel beter mogelijk was voor de vissen om zich geheel aan het oog te onttrekken, zagen de vissen (wanneer ik ze zag) er veel minder gestrest uit en waren ze ook minder schuw tijdens het voeren. Toch bleven ze relatief schuw en wanneer er iemand maar in de buurt van het aquarium kwam schoten ze meestal gelijk weer terug naar hun schuilplaats. De vissen kwamen echter wel veel vaker tevoorschijn en vooral in de avond (na het voeren) bleven zij vaak lange tijd de bodem afzoeken naar restjes eten. Ook werden ze na verloop van tijd steeds nieuwsgieriger en zag ik tegen etenstijd steeds vaker afwachtende kopjes tussen de planten uitsteken en zwommen de vissen ook voordat ze eten kregen steeds vaker zichtbaar in het aquarium. 

Door de jaren heen is deze soort toch behoorlijk schuw gebleven in mijn aquarium en geven mijn Botia's er de voorkeur aan zich te verstoppen. Vooral als er mensen dicht bij het aquarium in de buurt zijn laten ze zich niet zien. Wanneer ik het aquarium echter van enige afstand vanuit mijn zithoek bekijk zijn er vaak wel enkele vissen waarneembaar in het aquarium, waarbij ze soms ook de hogere waterlagen opzoeken. Wanneer ik zelf voer laten deze vissen zich meestal niet zien en met de tijd hebben ze een alternatief eetpatroon ontwikkeld waarbij ik vermoed dat de eieren van mijn regenboogvissen wel eens tot het hoofdvoedsel kunnen horen. Dit zal beperkt aangevuld worden met wat slakjes en ook het voer dat via het voederautomaat in het aquarium valt lokt de Botia's nog wel eens uit hun schuilplaats.

Wat betreft de slakkenetende kwaliteiten van deze soort lijkt het erop dat ze goede slakkeneters zijn, want zowel in de quarantaine bak als het hoofdaquarium zijn de slakken (die ik er moedwillig in had laten zitten voor dit doel) geheel verdwenen in een aantal dagen. Vanwege de kleine bek van deze soort verwacht ik echter dat ze vooral goed zijn in het verwijderen van jonge slakken en in mindere mate wanneer de slakken eenmaal volwassen zijn. Ik verwacht echter dat het in een aquarium met een aantal vissen van deze soort niet zo snel mogelijk is dat slakken een plaag worden. In mijn eigen aquarium met deze vissen heb ik de afgelopen 3,5 maar af en toe een slakje gezien.

Voetnoot
De foto van op deze pagina is afkomstig van mijn eigen aquarium. 

Terug naar de hoofdpagina